تسبيح     

من كه تسبيح نبودم ، تو مرا چرخاندي

مشت بر مهره تنهايي من پيچاندي

مهر دستان تو دنبال دعايي مي گشت

بارها دور زدي ذهن مرا گرداندي

ذكرها گفتي و بر گفته خود خنديدي

از همين نغمه تاريك مرا ترساندي

بر لبت نام خدا بود ، خدا شاهد ماست

بر لبت نام خدا بود و مرا رقصاندي

دست ويرانگر تو عادت چرخيدن داشت

عادتت را به غلط چرخه ايمان خواندي

قلب صدپاره من مهره صد دانه نبود

تو ولي گشتي و اين گمشده را لرزاندي

جمع كن: رشته ايمان دلم پاره شده ست

من كه تسبيح نبودم ،تو چرا چرخاندي؟

                                                       نغمه رضائي

کمی تنها ،

کمی بی کس،

کمی از یاد ها رفته .....

خدا هم ترک ما کرده،

خدا دیگر کجا رفته....!!!!

نمیدانم مرا آیا گناهی هست ....؟

که شاید به جرم آن، غریبی و جدایی هست..؟

به سفیدی برف باشید

خیلی دلتنگم

خیلی.....................................

دوست دارم جیغ باشم

 جیغ جیغ

مثل بنفش

زردم بدک نیست 

 برای انزجار از این گو ی رنگین

 اما از آفتا ب پرست بودنو

 رنگ به رنگ شدن برای جماعت  دو پای دو رو

بیزارم

 بیزار بیزار

 آسمان هم برکت خود را از این مردم  گرفته است